Zmieniasz dane, aby dopasować je do swojej narracji.

Twierdzenie, że…

„Tak jakby ciało miało jakąkolwiek rzeczywistą metodę pomiaru kalorii”.

kiedy wcześniej powiedziałeś…

„Spadek spożycia kalorii o 40% osiąga 40% spadek BMR”.

Ale zacznijmy od spojrzenia na 1 godzinę umiarkowanego marszu / joggingu, 3 razy w tygodniu.

Mówisz, że spala tylko 100–200 kalorii. Biorąc pod uwagę, że przeciętna osoba spala 100 kalorii na milę, mówisz, że ktoś przejeżdża tylko jedną milę lub najwyżej 2, jeśli spacer / jogging w umiarkowanym tempie przez godzinę. To niedorzeczne.

Większość ludzi chodzi w tempie 3 mil na godzinę. To sprawia, że ​​mają 300 kalorii. Stwierdzasz, że ludzie chodzą / biegają w umiarkowanym tempie. To może sprawić, że osoba przejdzie ponad 4 mile marszu i bez problemu dotrze do joggingu 5 mil. Teraz obserwowaliśmy ponad 400–500 kalorii dziennie. To co najmniej dwukrotność kwoty, o którą się ubiegasz. Gdybym przekręcił dane, aby podnieść mój punkt widzenia, powiedziałbym, że to o 500% więcej kalorii niż twierdzisz. I to jest skromne. Te kalorie sumują się. Nie można więc powiedzieć, że efekt ćwiczeń można zignorować.

Jest to jeszcze bardziej widoczne, gdy spojrzysz na tempo, w jakim ludzie przybierają na wadze. To powolny proces. CDC twierdzi, że ludzie zarabiają 1–2 funty rocznie od 20 do 50 lat. (https://www.cdc.gov/nchs/data/series/sr_11/sr11_252.pdf)

Wspomniany spadek współczynnika BMR jest właśnie tym, dlaczego ćwiczenia mają znaczenie. Szczególnie trening siłowy.

Samo ćwiczenie nie przyczyni się do żadnych istotnych zmian. Jednak w połączeniu z odpowiednią dietą oba działają synergicznie.

Utrzymanie aktywności oznacza, że ​​kalorie nie muszą drastycznie spadać.

Nie wiem, kto poleciłby 40% zmniejszenie kalorii ze wskaźnika BMR.

Dla zdrowych osób cukry, rafinowane ziarna i skok insuliny nie stanowią problemu. Ilość wytwarzanej insuliny jest związana z ilością spożywanego jedzenia. Regularne ćwiczenia pomagają kontrolować poziom insuliny. Kolejny powód, aby nie odrzucać godzinnego marszu.

Żywność o niższym IG nadal zwiększa insulinę. Białko jest również silnym stymulatorem insuliny. (https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9356547) Staje się to bardziej widoczne, gdy spożywa się zbyt wiele kalorii.

Po uwzględnieniu białka i kalorii utrata masy ciała jest równa zarówno dla diet o niskiej zawartości węglowodanów, jak i diety o niskiej zawartości tłuszczu. Tylko dwa z wielu badań… https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT00846040

https://clinicaltrials.gov/ct2/show/NCT01967563

Problem z przetworzoną żywnością polega na tym, że są one zaprojektowane tak, aby były przyjemne, dzięki czemu łatwo je spożywać. Wiele kalorii pakowanych jest w rafinowane węglowodany. To jest prawdziwy problem. Nie insulina.

Nie martw się o węglowodany. Znajdź dietę, która Ci odpowiada. Taki, który jest dobrze wyważony, nasycający i trwały.

Chociaż masz rację, ciało nie może mierzyć kalorii, ale nie renderuje modelu CICO, chyba że. Kaloria to jednostka miary (ciepło). Ciało nie rozumie watów, ale łatwo jest ustalić, ile watów wyprodukowano podczas klasy wirowania.

Widzę, że potrzebujesz krótkiej lekcji na temat tego, jak kalorie odnoszą się do utraty wagi.

Jedzimy jedzenie. Ma przypisaną wartość kaloryczną. Gdy bierzesz swój pierwszy kęs, rozpoczyna się proces trawienia. Zdecydowana większość tego pokarmu dostaje się do krwioobiegu w postaci glukozy, aminokwasów i trójglicerydów.

Gdy glukoza, aminokwasy i trójglicerydy są rozkładane w celu wytworzenia ATP, produkt uboczny procesu obejmuje H2O, CO2 i mocznik. (ATP dostarcza prawie każdą reakcję chemiczną w twoim ciele.)

Oto związek między kaloriami a utratą masy ciała. Produkcja ATP nie jest w 100% wydajna. Około 60% energii wymaganej do wytworzenia ATP jest tracone w postaci ciepła. Jeśli więc zmierzysz ciepło odprowadzane podczas aktywności lub przydzielony czas, wiesz, ile spalonych kalorii.

Ponieważ masa makroskładników odżywczych w żywności lub tkankach organizmu jest sprzężona z produkcją ATP, a ponieważ stosowanie ATP wiąże się z produkcją ciepła, różnica między zużyciem energii a wydatkami stanowi wyjątkowo dobry wskaźnik zastępczy zmian masy.

Bilans energetyczny jest głównym wyznacznikiem zmian masy ciała. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28765272