Czy zawiodłeś się na produktach bezglutenowych? Oto co dalej

Jeśli w ostatnim dziesięcioleciu miałeś praktycznie jakiekolwiek problemy zdrowotne, być może zastanawiałeś się nad próbą bezglutenowej lub faktycznie próbowałeś. Rzeczywiście wiele osób przysięga, że ​​wycięcie glutenu z diety było ich najlepszym ruchem zdrowotnym.

Niestety, bezglutenowe nie działa dla wszystkich. Dotyczy to nawet osób z celiakią, u których dieta bezglutenowa jest nadal jedyną akceptowaną medycznie terapią. Niedawne badanie przeprowadzone wśród dzieci z możliwą celiakią wykazało, że tylko połowa cieszyła się całkowitą poprawą kliniczną diety bezglutenowej. Inne badanie wykazało, że tylko 8% osób z celiakią, które stosowały dietę bezglutenową, miało normalnie wyglądające biopsje jelit - prawie jedna trzecia wykazała brak poprawy lub faktycznego pogorszenia.

Ale ponieważ coraz więcej osób bez celiakii (tzw. Wrażliwość na gluten bez celiakii, NCGS) eksperymentuje z bezglutenowymi innymi dolegliwościami, nic dziwnego, że widzimy więcej przypadków bezglutenowej obietnicy, która nie spełnia swojej misji.

Jeśli dotyczy to Ciebie, warto zapytać: „Co mam teraz robić?”. Dobra wiadomość jest taka, że ​​jest ich mnóstwo.

Gdzie historia glutenu myli nas wszystkich

Istnieje znaczny wzrost liczby osób, które nie cierpią na celiakię lub alergie na pszenicę, które i tak są bezglutenowe. Najnowsze dane wskazują, że ta liczba stanowi 6% populacji USA. To aż sześć razy więcej osób, u których zdiagnozowano celiakię.

Zjawisko to jest tak znaczące, że lekarze próbują wymyślić sposoby jego opisania. Niektóre terminy o długim uzwojeniu obejmują wrażliwość na gluten bez celiakii (NCGS), wrażliwość na pszenicę niebędącą celiakią (NCWS) lub osoby bez celiakii unikające glutenu (PWAG).

Choć ich liczba jest zaskakująca, wyniki niektórych osób są jeszcze bardziej otwarte. Mimo, że nie mają oczywistych powodów do unikania glutenu, niektórzy bez celiakii zgłaszają, że czują się lepiej na diecie bezglutenowej.

Z drugiej strony, wśród osób, które mają oczywisty powód do unikania glutenu (czyli osoby z celiakią), niektórzy doświadczają ograniczonej korzyści z przejścia na bezgluten.

Co więc daje?

Istnieje kilka możliwych wyjaśnień. Ale najbardziej prawdopodobne jest to, że gluten nie jest całą historią.

Wszystko ma sens, jeśli pamiętamy, że gluten jest tylko jednym składnikiem odżywczym znajdującym się w produktach takich jak pszenica, jęczmień i żyto. Kiedy ktoś unika żywności zawierającej gluten, unika także innych składników żywności oprócz glutenu, w tym innych składników odżywczych, a zwłaszcza dodatków.

Dla osób, które nie cierpią na celiakię, ale zauważają, że czują się lepiej, gdy nie zawierają glutenu, możliwe jest, że wyeliminowały składnik inny niż gluten, który był prawdziwym winowajcą. Innymi słowy, coś innego niż gluten mogło być przyczyną ich objawów przez cały czas.

Z drugiej strony, u osób z celiakią, które nie odczuwają ulgi, gdy odchodzą bezglutenowo, możliwe, że źle reagują na składnik, którego nie wyeliminowano na diecie bezglutenowej. Innymi słowy, coś innego niż gluten mogło pogorszyć ich objawy.

Oba scenariusze sugerują ten sam wniosek - w grę wchodzi coś oprócz glutenu.

Ten inny składnik może sam w sobie stanowić rzeczywisty problem lub może być współspiskowcem z glutenem, aby podatni ludzie czuli się gorzej.

Jeśli nie gluten, to co?

Wyraźni faworyci w wyścigu o zdeponowanie glutenu jako następnego składnika „it” nie są pojedynczym składnikiem odżywczym, takim jak gluten - są grupą określonych cukrów o skomplikowanych nazwach.

Ich debiut nastąpił w badaniu z 2014 r. Opublikowanym przez australijskich naukowców z Monash University. W tym badaniu oceniano, jak czuli się ludzie z zespołem jelita drażliwego, jedząc standardową dietę zachodnią przez trzy tygodnie w porównaniu do trzech tygodni na diecie bez tych specyficznych cukrów.

Wyniki wykazały, że osoby z IBS miały znacznie mniej objawów trawiennych podczas diety bez tych cukrów. Naukowcy doszli do wniosku, że osoby z IBS powinny rozważyć unikanie tych cukrów jako terapii pierwszego rzutu. Wielu lekarzy i osób z IBS zgodziło się, umieszczając te cukry na naszym radarze.

Niedawno te konkretne cukry pojawiły się ponownie w norweskim badaniu. W tym badaniu próbowano ustalić, czy gluten jest rzeczywistym powodem, dla którego osoby niebędące celiakami, które unikają glutenu, czują się lepiej. Aby odpowiedzieć na to pytanie, zrekrutowali grupę osób bez celiakii, które czują się lepiej bezglutenowe. W oddzielnych tygodniach badacze karmili je nieoznakowanymi batonami musli wypełnionymi albo glutenem, fruktanem (jednym z określonych cukrów), albo batonami neutralnymi bez żadnego z nich. Po drodze uczestnicy zostali poproszeni o ocenę objawów trawiennych.

Co zaskakujące, osoby unikające celiakii nie zauważyły ​​dużej różnicy w ciągu tygodnia, w którym spożywały batony glutenowe, w porównaniu do tygodnia, w którym spożywały batony neutralne. Co bardziej zaskakujące, poczuli się znacznie gorzej w ciągu tygodnia, w którym jedli batony wypełnione fruktanem.

To nieoczekiwane odkrycie powoduje, że eksperci zastanawiają się, czy niektórzy ludzie doświadczają dużego wpływu placebo na dietę bezglutenową, zmniejszając lęk związany z jedzeniem.

Podkreśla także większe pytanie - czy gluten był przez cały czas niewłaściwym winowajcą?

Era po glutenie: szczegółowe cukry szczegółowe

Badania takie jak te chwalą te konkretne cukry jako następny gluten. Ale te cukry mają swoje własne wyzwania. Po pierwsze, w przeciwieństwie do samotnego glutenu, jest ich wiele. Ale podobnie jak gluten, ich eliminacja może być trudna, ponieważ znajdują się w wielu produktach spożywczych, które zwykle jemy. Wreszcie (osobiste wkurzenie) niektóre z nich kojarzą się z naprawdę długimi i mylącymi nazwami, które postaramy się tutaj uprościć.

Istnieją dwa rodzaje określonych cukrów, o których należy wiedzieć. Pierwsze zgrupowane są pod akronimem „FODMAP”. To oznacza fermentowalne oligosacharydy, disacharydy, monosacharydy i poliole, co jest kęsem. Być może już o nich słyszałeś.

Drugi to rzadziej wspomniany, ale bardzo powszechny cukier, który może również powodować poważne problemy zwane sacharozą. Podejrzewamy, że dowiesz się o tym więcej w najbliższej przyszłości.

Dlaczego te konkretne cukry? Wiele z nich nazywamy prebiotykami. Prebiotyki to składniki żywności, których nie mogą rozkładać nasze własne enzymy. W rezultacie trafiają do okrężnicy, gdzie stają się pokarmem dla drobnoustrojów jelitowych. Mikroby te fermentują te cukry w składniki, które możemy wchłonąć. Jednak proces ten wytwarza gaz, który może powodować wzdęcia i dyskomfort, szczególnie u podatnych osób.

Oto one, jeden po drugim:

Oligos - Fructans i GOS

Pamiętasz wcześniej norweskie badania? W tym badaniu batony musli, które faktycznie powodowały większy dyskomfort niż gluten, zawierały fruktany, które są rodzajem oligosacharydu (w skrócie oligo). Drugi rodzaj oligo nazywa się galaktooligosacharydami lub GOS. Oligos są „O” w FODMAP.

Oligos można znaleźć w produktach spożywczych, które zwykle kojarzą nam się z błonnikiem pokarmowym, takich jak cebula, suszone śliwki, fasola i pszenica. Oligos są stosowane jako prebiotyki i wykazano, że zwiększają liczebność niektórych drobnoustrojów, takich jak Bifidobacteria.

Laktoza

Laktoza jest disacharydem, co daje nam „D” w FODMAP. Większość z nas zna laktozę jako cukier znany z produktów mlecznych, takich jak mleko, ser i lody.

Ludzie z nietolerancją laktozy nie mają wystarczającej ilości laktazy, enzymu, który pomaga nam trawić laktozę. Dla nich jedzenie zbyt dużej ilości produktów mlecznych może wywołać gaz, ból i biegunkę.

Niedobór laktazy jest tak naprawdę domyślny dla dorosłych ludzi, z wyjątkiem Eskimosów i niektórych Skandynawów. Większość z nas jest zaprogramowana na wytwarzanie laktazy tylko w pierwszych latach życia, kiedy polegamy na mleku matki. Jeśli nadal chcesz pić dużo mleka jako osoba dorosła, dobrym pomysłem jest spożywanie produktów mlecznych o niskiej zawartości laktozy.

Fruktoza

Fruktoza (nie mylić z omawianymi wcześniej fruktanami) jest powszechnie znana jako cukier owocowy. Chemicznie jest to monosacharyd, który daje nam „M” w FODMAP.

Nic dziwnego, fruktozę znajdziesz w wielu owocach, takich jak jabłka i gruszki. Fruktozę znajdziesz również w niektórych warzywach, takich jak szparagi, a także w słodzikach, takich jak syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy.

„Niektórzy ludzie, którzy nie tolerują fruktozy, wpadają w kłopoty, gdy ich dieta zawiera pokarmy zawierające więcej fruktozy niż glukozy. Jest tak, ponieważ glukoza pomaga jelitowi wchłonąć fruktozę. Kiedy fruktoza przewyższa ilość glukozy, dodatkowa fruktoza pozostaje w naszych jelitach jako pokarm fermentacyjny. Dodatkowo dodatkowa fruktoza wciąga wodę do jelita cienkiego, co prowadzi do kaskady objawów trawiennych. ”
Kate Scarlata, RDN, globalny ekspert FODMAP i autor bestsellerów New York Times

Pamiętaj, że największym winowajcą jest nadmiar fruktozy o jakości przemysłowej, który został dodany do wielu produktów spożywczych w diecie Ameryki Północnej - a nie fruktoza z owoców, gdzie jest połączona z innymi składnikami roślinnymi, głównie błonnikiem.

Poliole

„P” w FODMAP odnosi się do polioli. Jednym ze sposobów dostrzeżenia poliolu jest to, że często kończą się one na „-ol”, jak sorbitol i mannitol. Można je znaleźć w warzywach takich jak kalafior i grzyby, owocach takich jak jabłka i brzoskwinie oraz jako substytuty cukru, takie jak ksylitol.

Ponieważ na ogół nie są dobrze wchłaniane i mogą wciągać wodę do naszych jelit, spożywanie zbyt dużej ich ilości może powodować dyskomfort i biegunkę.

Sacharoza

Wreszcie, niezależnie od FODMAP, jest inny cukier, na który warto zwrócić uwagę, zwany sacharozą. Technicznie nie jest to jeden z FODMAP, ale możesz zapamiętać go jako „s”, jeśli to pomoże.

Większość z nas zna sacharozę jako „cukier stołowy” lub „cukier biały”. To cukier, którego używamy do słodzenia. Sacharoza występuje również naturalnie w produktach takich jak owoce i soki.

Sacharoza jest ważna, ponieważ niektórzy ludzie, którzy nie reagują dobrze na dietę bezglutenową lub niską dietę FODMAP, mogą eliminować niewłaściwe cukry. Innymi słowy, zamiast tego mogą mieć problemy z sacharozą. Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku osób cierpiących na schorzenie zwane genetycznym niedoborem sacharazy-izomaltazy (GSID), zwane także wrodzonym niedoborem sacharazy-izomaltazy (CSID).

Podobnie jak osoby nietolerujące laktozy, osoby z GSID nie mają wystarczającej ilości enzymu zwanego sukrazą, który pomaga trawić sacharozę. Co więcej, brakuje im również izomaltazy, innego enzymu, który pomaga trawić maltozę, cukru występującego w wielu skrobiach, w tym pszenicy. U tych podatnych osób spożywanie zbyt dużej ilości niewłaściwego jedzenia może wywołać wiele takich samych objawów obserwowanych w przypadku nietolerancji glutenu i FODMAP.

Skąd więc wiesz, jaki jest dla Ciebie problem z cukrem?

Zaletą bezglutenowej jest to, że masz tylko jeden składnik odżywczy, na którym możesz się skoncentrować. Przeciwnie, sama liczba tych specyficznych cukrów jest bardzo zastraszająca dla tych, którzy planują ich uniknąć. Skąd możesz wiedzieć, którzy są prawdziwymi winowajcami, jeśli w ogóle?

Podobnie jak w przypadku diety bezglutenowej, najlepszym sposobem na znalezienie odpowiedzi jest wykonanie pracy detektywa dietetycznego. Po pierwsze, znajdź wykwalifikowanego dietetyka, który pomoże Ci prowadzić odpowiedzialnie i bezpiecznie. Następnie prowadź szczegółowy dziennik tego, co jesz i jak się czujesz. Ten dziennik dotyczący objawów pokarmowych pomoże tobie i twojemu dietetykowi dostrzec interesujące trendy lub powiązania między niektórymi pokarmami a objawami.

Rola diet eliminacyjnych

Jeśli po przejrzeniu dziennika dotyczącego objawów pokarmowych nadal odczuwasz zakłopotanie, następnym krokiem może być wypróbowanie z dietetykiem starannie opracowanej strategii eliminacji. Celem diety eliminacyjnej jest ustalenie, czy dana żywność lub składnik odżywczy powoduje problemy. Dieta bezglutenowa jest klasycznym przykładem diety eliminacyjnej.

Zasadniczo zaczynasz od usunięcia pewnych pokarmów z diety przez pewien czas i obserwujesz, czy zmiana ta ma jakikolwiek wpływ na twoje samopoczucie. Czasopisma o objawach żywieniowych są bardzo pomocne w śledzeniu przebiegu wydarzeń. Na podstawie tego, co zauważysz, Twój dietetyk może zasugerować różne kolejne kroki. Mogą one obejmować usuwanie większej ilości żywności z diety, dodawanie niektórych potraw lub nawet zmianę potraw całkowicie wyeliminowanych.

Ponieważ należy wziąć pod uwagę wiele cukrów, prawdopodobnie będziesz musiał kilkakrotnie dostosować żywność w swojej strategii eliminacji. Wtedy przydatna jest wiedza dietetyka. Udoskonalenia te pomagają bardziej szczegółowo zawęzić podejrzanych. Mamy nadzieję, że prowadzi to również do krótszej listy produktów z ograniczonym dostępem. Podobnie jak osoby niebędące celiakami w norweskim badaniu, może się okazać, że możesz całkowicie spożywać pokarmy, których unikałeś.

Ostatecznie diety eliminacyjne zapewniają klarowność żywności, która jest prawdziwym winowajcą powodującym złe samopoczucie. Zapewni to lepsze zrozumienie i kontrolę nad tym, jak się czujesz, a być może nawet szerszy wybór jedzenia.

Współpracuj z zespołem, aby osiągnąć większy sukces

Po pierwsze, przyjęcie dowolnej diety może mieć wpływ na twoje zdrowie, więc upewnij się, że ściśle współpracujesz z lekarzem i dietetykiem.

„Poruszanie się po większej grupie określonych cukrów jest nieco trudniejsze niż gluten. Na przykład niepotrzebne unikanie tych cukrów może pozbawić jelitowe drobnoustroje korzystnych prebiotyków i powodować niezamierzone problemy. Pomaga mieć eksperta, który poprowadzi Cię jak to zrobić bezpiecznie i w najmniej niewygodny sposób. ”
Nancee Jaffe, MS, RDN, dietetyk zarejestrowany, UCLA Vatche i Tamar Manoukian Division of Digestive Diseases

Istnieje również wiele wspaniałych zasobów, które możesz dodać do swojego zespołu, które ułatwiają ten proces. Bezpłatne narzędzia, takie jak Selectivor, mają ustawione szablony diet, w tym szablony diet bezglutenowych i każdego z tych cukrów. Dzięki temu możesz wiedzieć, jakich pokarmów unikać, w zależności od tego, co eliminujesz, i łatwo współpracować z dietetykami i lekarzami.

Aby uzyskać przydatne informacje na temat FODMAP, odwiedź witrynę Monash University, ich aplikację FODMAP i blog Kate Scarlata.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o GSID i nietolerancji sacharozy, szczegółowe informacje można znaleźć na stronach www.sucroseintolerance.com i IFFGD.

Życzę sukcesów

Wielu z was podjęło rygor diety bezglutenowej ze szczerego pragnienia lepszego samopoczucia. Niezadowolenie z tego, że czujesz się lepiej po przejściu bezglutenowej jest rozczarowujące, ale to nie koniec liny.

To prawda, badanie tych konkretnych cukrów może wydawać się bardzo przytłaczające. Ale to, co tak naprawdę reprezentują, to wiele nowych możliwości, aby znów poczuć się dobrze. Wszystkiego najlepszego!

Jeśli podobał Ci się ten artykuł, pomóż innym natknąć się na to, dając mu wiele klaśnięć poniżej lub udostępniając go. Dzięki!

Dr Emeran Mayer jest znanym na całym świecie ekspertem od mikrobiomów w mózgu i jelitach oraz bestsellerem Amazona w The Mind-Gut Connection. Obecnie jest profesorem na wydziałach medycyny, fizjologii i psychiatrii w szkole medycznej Davida Geffena, dyrektorem Centrum Badań Neurobiologii Stresu i Odporności G. Oppenheimera oraz dyrektorem Centrum Badawczego CURE: Choroby Pokarmowe w UCLA .

Dr Steven Tan jest ekspertem ds. Odnowy biologicznej oraz dyrektorem generalnym i współzałożycielem Selectivor.

Utwórz bezpłatny profil w Selectivor! Selectivor to wyselekcjonowana przez lekarza, społeczna aplikacja do żywności z ponad 80 szablonami diety, która pomaga w łatwym organizowaniu i udostępnianiu preferencji żywieniowych oraz tworzeniu grup, w których każdy może jeść po swojemu. #Selectivor to sposób, w jaki #EatTogether.